Sivrihisar Ulu Camii, 63 ahşap sütunlu geniş harimiyle 13. yüzyıldan kalan ahşap direkli bir camidir; 2023'ten beri UNESCO Dünya Mirası'dır.
Sivrihisar Ulu Camii, Türkiye, Eskişehir konumunda bulunan bir yerdir (Cami). Başlıca dönemleri: Selçuklu Dönemi. UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne 2023 yılında alınmıştır.
Sivrihisar Ulu Camii, Eskişehir'in Sivrihisar ilçesinde bulunan, geniş bir ahşap sütun ormanına sahip ortaçağ camisidir. Yapı, mihrap duvarına paralel altı sah halinde dizilen ahşap sütunların taşıdığı düz bir tavan ve çatıdan oluşan, Ortaçağ Anadolu'sunun Ahşap Hipostil Camileri serisinin beş bileşeninden biridir; seri 2023'te Dünya Mirası Listesi'ne alınmıştır.
Konum ve çevre
Aday dosya Sivrihisar'ı, Ankara ile eski Dorylaeum'a (Eskişehir) giden yol üzerinde yer alan, Eskişehir'in yaklaşık doksan beş kilometre doğusundaki bir ilçe olarak tanımlar. Yerleşme, Sivrihisar Dağı'nın güney yamacında küçük, korunaklı bir platoda kuruludur; ilçe adı, sivri kayalık bir yamacın üzerindeki kaleden gelir. Cami hafif eğimli bir arazide durur, batı tarafında küçük bir avlusu vardır.
Tarihçe
UNESCO sayfası camiyi 1274-75 tarihine bağlar. ICOMOS ise yapının 13. yüzyılın ortası veya sonunda inşa edildiğini; 1274-75, 1439-40 ve 1778-79'da onarıldığını yazar. Ayrıntılı kayıt bulunmadığı için bu onarımlarda neyin değiştirildiği bilinmemektedir. Aday dosya, camiye bitişik Sülpük Mescidi'nin kapısındaki bir yazıtın, ilk yapıyı Hicri 629'a (1231-32) tarihlediğini bildirir; fakat yazıtın camiye değil, Osmanlı döneminde onarıldığı bilinen mescide ait olması, bu kronolojiyi tartışmalı kılar.
Kuzey kapısı alınlığındaki yazıt, 1274-75 onarımını, Fahreddin Ali vezir atandığında naipliği devralan Mikâil b. Abdullah'a bağlar. Doğu cephesindeki yazıtlardan biri Osmanlı Sultanı II. Murad döneminde 1439-40'ta, bir diğeri 1778-79'da onarım yapıldığını belirtir. Batı kapısı üzerindeki levha ise 1440'taki yeniden inşayı kadı Hızır Bey'e atfeder. Aday dosya, eski kirişlerin yeniden kullanıldığına dair izler bulunduğunu, bu yüzden yapının önemli ölçüde yeniden inşa edilmiş olabileceğini yazar. Minare için ICOMOS, Haziran 1487 tarihli bir yazıta dayanır; aday dosya aynı yazıtta Hacı Habib b. Taymi'nin adını verir, ancak koruma bölümünde 1409'da bir minare eklendiğini de yazar.
Mimari
Cami doğu-batı doğrultusunda uzanan, kabaca dikdörtgen planlıdır. Aday dosya dış ölçüleri 26,60 x 50,90 metre, iç ölçüleri 42,6 x 23,9 metre olarak verir; kadınlar mahfili dahil iç alan 1319 metrekaredir. Kuzey, doğu ve batı duvarlarında birer giriş vardır, tuğla minare güneybatı köşededir. Ana mekânda altmış üç ahşap sütun bulunur; Sülpük Mescidi'nin yükseltilmiş platformunda dört sütun daha vardır. Sütunların birçoğu üzerinde çeşitli desenler taşır; bir kısmı antik devşirme başlık ve kaidelerle bütünleşmiştir. Mihrabın yanındaki iki sütunun başlığı oymalı Korint tarzı devşirmedir. Tavan, mihrap duvarına yaklaştıkça alçalır; en yüksek bölüm dördüncü sahta, 5,7 metredir ve bu durum iç hacmi asimetrik kılar. Kuzey ve batı duvarı boyunca L biçimli bir kadınlar mahfili uzanır.
Sülpük Mescidi, yaklaşık beş metre karelik kubbeli bir tuğla odadan oluşur; zemini camiden yaklaşık bir metre yüksektir ve namaz alanına bakan bir mahfil izlenimi verir. Mihrap konusunda iki belge farklı biçimde anlatır: aday dosya sığ, sekiz yüzlü bir taş niş ve belki 15. yüzyılda yapılmış kalıpla çekilmiş bir alçı mihrap tarif eder; ICOMOS ise çevresinde sülüs yazı şeridi bulunan, beş sıra mukarnaslı bir niş kaydeder. Kündekâri tekniğindeki minber, 1924'te yıkılan Kılıç Mescidi'nden getirilmiştir ve kapısında Hasan b. Muhammed adı geçer. Camiden yaklaşık yirmi metre kuzeyde, 1327'de yapılmış mermer Alemah Kümbeti bulunur.
Onarımlar
2006-2007'de yapılan büyük restorasyonda özgün sıva, ekler ve cephe bezemeleri ortaya çıkarıldı ve arkeometrik yöntemlerle incelendi. 2012-2014 arasında çatı söküldü ve düz toprak dam yerine beşik çatı yapıldı. Yerinden oynamış tavan kirişleri yerine konuldu, çürüyen kirişlerin bazı kısımları aynı malzemeyle yenilendi, yağmur suyu iniş borularıyla toprağa yönlendirildi. Batı cephesindeki deformasyona karşı çelik destekler yerleştirildi ve kuzey ile batı cepheleri kapatan beton dükkânlar kaldırıldı. Yapısal kararlılık izlenmektedir. ICOMOS'a göre iç sıvada kabarma ve dökülme, ahşapta böcek ve mantar saldırısı sürmekte; taş kabukta da bozulma ve renk değişimi gözlenmektedir.
UNESCO ve koruma
Sivrihisar Ulu Camii, 2023'te (ii) ve (iv) ölçütleriyle listeye giren seri mülkün bileşenidir. Seri toplam 0,61 hektar, tampon bölgeler 36,66 hektar kapsar. ICOMOS, bileşenlerin dördünün kentsel sit içinde olduğunu, Sivrihisar Ulu Camii için belediyece bir koruma planı hazırlandığını ve bu planların güncellenmesi gerektiğini yazar. Cami Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne aittir ve 2863 sayılı Kanun kapsamında tescillidir.
Ziyaret
Cami yaşayan bir ibadet yeridir. Resmi bir ziyaret sayfası bulunamadığından saat ve koşullar burada verilmemiştir; güncel bilgi için yerel resmi duyurulara bakın.
Galeri
Sık sorulan sorular
Sivrihisar Ulu Camii ne zaman yapıldı?
Camide kaç ahşap sütun var?
Sülpük Mescidi nedir?
Minber özgün mü?
Çatı neden değişti?
Yakında görülecek başka yapı var mı?
Cami UNESCO listesinde mi?
Kaynaklar (7)
- Wooden Hypostyle Mosques of Medieval Anatolia (ref 1694) – UNESCO World Heritage listing page — UNESCO World Heritage Centre
- ICOMOS Advisory Body Evaluation No 1694, Medieval Mosques of Anatolia (10 March 2023) — ICOMOS / UNESCO World Heritage Centre
- Nomination text, Medieval Mosques of Anatolia with Wooden Posts and Upper Structure (2022) — T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı (State Party), UNESCO World Heritage Centre
- State of conservation report summary, Wooden Hypostyle Mosques of Medieval Anatolia (November 2024) — T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı (State Party), UNESCO World Heritage Centre
- Sivrihisar Ulu Cami (Wikidata Q31188753) — Wikidata
Fotoğraf kaynakları
- Fotoğraf: Dosseman, CC BY-SA 4.0 — Wikimedia Commons (yeniden boyutlandırıldı)
- Fotoğraf: Dosseman, CC BY-SA 4.0 — Wikimedia Commons (yeniden boyutlandırıldı)